سخت شدن رسوبی، همچنین به عنوان سخت شدن ذرات یا سخت شدن سن شناخته می شود، یک روش عملیات حرارتی است که برای افزایش مقاومت تسلیم بسیاری از فلزات مختلف، از جمله اکثر آلیاژهای ساختاری استفاده می شود.
این فرآیند در ابتدا توسط آلفرد ویلم کشف شد که هدفش تقویت آلیاژهای آلومینیوم بود. او تصمیم گرفت تا روش کوئنچ مورد استفاده برای فولادهای کربنی را برای آلیاژهای آلومینیوم به کار گیرد. فرآیند سخت شدن سن آلومینیوم توسط او در سال 1906 ثبت اختراع شد. تحقیقات او همچنین منجر به کشف اولیه ترین انواع آلیاژ آلومینیوم-مس قابل سخت شدن با سن، Duraluminium شد.
از آن زمان، سخت شدن برای فولادهای کربنی و سایر آلیاژهای فلزی برای افزایش استحکام، سختی، مقاومت در برابر خوردگی و سایر خواص مکانیکی آنها مورد استفاده قرار گرفت. شرکت صنعت واشر اصفهان یکی از بزرگترین شرکت های صنعتی در زمینه تولید انواع فرآورده های نسوز از جمله پتو نسوز است.
سخت شدن رسوبی نوعی فرآیند عملیات حرارتی است که برای افزایش تسلیم و استحکام کششی آلیاژهای فلزی استفاده می شود. که در آن سختی مواد به عنوان تابعی از زمان بهبود می یابد.
این فرآیند از ناخالصی های محلول برای بهبود خواص مکانیکی یک ماده استفاده می کند. این کار با جداسازی اجزای خاصی که مخلوط را به هم متصل می کند و حرکت نسبی را مهار می کند، کار می کند.
مکانیزم تا حدودی شبیه بتن مسلح شده با فولاد است. افزودن میله های فولادی به مخلوط بتن، استحکام کششی بتن را افزایش می دهد. هنگامی که ستون بتنی با بار کششی مواجه می شود، تیرهای فولادی با جذب تنش کششی انبساط بتن را محدود می کنند. ناخالصی های موجود در فرآیند سخت شدن رسوبی، استحکام کلی آلیاژ را به طور مشابه بهبود می بخشد.
سخت شدن سن می تواند منجر به بهبود قابل توجهی در استحکام تسلیم و سختی آلیاژها شود. به عنوان مثال، استحکام تسلیم فولاد کربنی 0.3 درصد هنگام بازپخت حدود 300 مگاپاسکال است. همان فولاد، زمانی که کار سخت شود، دارای مقاومت تسلیم حدود 600 مگاپاسکال است. هنگامی که رسوب سخت می شود، قدرت تسلیم به 1500 مگاپاسکال افزایش می یابد. بنابراین، سخت شدن رسوبی باعث افزایش پنج برابری در استحکام تسلیم در این مورد می شود.
هر دو فرآیند تمپرینگ و سختشدن رسوبی شامل گرم کردن آلیاژها به محدوده دمایی خاص، نگه داشتن آنها در آن دما، و سپس خنک کردن، و مجدداً گرم کردن در دمای زیر دمای بحرانی هستند. با وجود شباهتهای ظاهری، این فرآیندها از نظر ترمودینامیکی متفاوت هستند، روی فلزات مختلف انجام میشوند و ویژگیهای متفاوتی را بسته به زمان و دمای انجام آنها ایجاد میکنند.
یک فرآیند معمولی سختشدن رسوبی از سه مرحله تشکیل شده است: عملیات محلولدهی، کوئنچینگ (سرد کردن سریع)، و پیرسازی.
سختشدن رسوبی مزایای زیر را فراهم میکند:
سختشدن رسوبی یک فرآیند گسترده استفاده شده برای بهبود استحکام بسیاری از انواع فلزات و آلیاژها است. با این حال، دو محدودیت اصلی وجود دارد: هزینه و پتانسیل انحراف. این فرآیند نسبت به بسیاری از روشهای دیگر عملیات حرارتی هزینهبرتر است زیرا نیاز به گرم کردن اضافی پس از کوئنچینگ دارد. این ممکن است چند ساعت تا چند روز در برخی موارد طول بکشد. انحراف ماده در مرحله کوئنچینگ با برخی آلیاژها یک خطر است.
با این حال، مزایای منحصر به فردی که سختشدن رسوبی ارائه میدهد، آن را به یک انتخاب جذاب تبدیل میکند. این فرآیند تضمین میکند که فلز سختتر و قویتر میشود و این بهویژه برای فلزات نرم مانند آلومینیوم مفید است.
13 آبان 1403
انواع فلز فلزات و پیشرفت در فرآیندهای تولید انواع فلز، انقلاب صنعتی را به ما داد. این منجر به رشد تصاعدی تمدن بشری شد و ما را به جایگاه امروزی رساند. امروزه انواع مختلفی از فلزات در اطراف ما وجود دارند. از رایانه ای که برای خواندن این اطلاعات روی گیره های لوله کشی خود […]
27 مرداد 1403
اسید شویی بسیاری از فرآیندهای ساخت، بقایایی روی سطوح فلزی باقی میگذارند که باید قبل از پردازش بیشتر یا قبل از استفاده از قطعات فلزی، تمیز شوند. این ناخالصی های سطحی می توانند به شکل اکسیدهای فلزی، لکه ها، زنگ زدگی و سایر آلاینده ها وجود داشته باشند. برای دستیابی به این اهداف اغلب از […]
1 شهریور 1403
پوشش پودری پوشش پودری یکی از رایج ترین روش های تصفیه سطح در صنعت فلز سازی است. این به قطعه یا محصول یک روکش زیبایی شناسی می بخشد که همچنین از آن در برابر انواع سایش مواد محافظت می کند. ورق تفلون به دلیل خواصی مانند ضریب سایش کم، مقاومت در برابر حرارت تا 260 درجه، مقاومت […]
طراحی و توسعه توسط طراحی سایت اصفهان و سئو سایت اصفهان – آیسو دیزاین
قوانین سایت_____حفظ حریم خصوصی
